STARA KOBIETA WYSIADUJE
Opis wydarzenia:
wg Tadeusza Różewicza
Amatorski Teatr Dramatyczny im. Józefa Żmudy / MDK Stalowa Wola
reżyseria: Aneta Adamska-Szukała, Maciej Szukała
adaptacja tekstu: Aneta Adamska-Szukała
Z okazji jubileuszu 80 lat istnienia Amatorskiego Teatru Dramatycznego im. Józefa Żmudy zespół sięga po dramat Tadeusza Różewicza „Stara kobieta wysiaduje”. Różewicz w swojej sztuce używa symbolu monstrualnego śmietnika do przedstawienia zniszczenia współczesnego świata przez konsumpcjonizm i powierzchowność. ATD akcję dramatu przenosi do teatralnej garderoby, gdzie sześć aktorek – bohaterek (nie jedna) dyskutuje z młodym aktorem (może inspicjentem, może kelnerem?) o płodności, kobiecości, ekologii, wojnie, ale też sprawach błahych, trywialnych.
Trudno powiedzieć czy zwielokrotniona postać Starej Kobiety jest mądrym, archetypowym przewodnikiem, łączącym w sobie wiedzę natury z gorzką ironią, próbującą ocalić resztki sensu czy też zwykłą kobietą grymaszącą na brak czystości w restauracji. Tekst, mimo upływu lat, pozostaje zaskakująco aktualny, mówiąc o wyczerpaniu zasobów, zawirowaniach dziejowych, bezsensowności wojny i potrzebie powrotu do natury.
Świat w roku 2026 wciąż przypomina gigantyczne śmietnisko historii i kultury. Wypełniają go chaos, dystopia, zgiełk oraz tragikomiczne paradoksy życia codziennego. Dlatego spektakl prowokuje do rozmaitych odczytań, wielości interpretacji, nic nie jest w nim jednoznaczne. Świat przedstawiony można potraktować jako wytwór udręczonej, chorej psychiki bohaterki. Można też w nim dostrzec swoisty bilans upadku kultury.
występują: Małgorzata Grudzień, Maria Łojek, Katarzyna Kłosowicz, Ewa Krukowska, Elżbieta Pikus, Anna Płecha, Maria Trzeciak, Lila Wojciak, Katarzyna Wołoszyn, Leszek Baran, Kamil Kawiński, Stanisław Tunia
Amatorski Teatr Dramatyczny im. Józefa Żmudy / MDK Stalowa Wola
reżyseria: Aneta Adamska-Szukała, Maciej Szukała
adaptacja tekstu: Aneta Adamska-Szukała
Z okazji jubileuszu 80 lat istnienia Amatorskiego Teatru Dramatycznego im. Józefa Żmudy zespół sięga po dramat Tadeusza Różewicza „Stara kobieta wysiaduje”. Różewicz w swojej sztuce używa symbolu monstrualnego śmietnika do przedstawienia zniszczenia współczesnego świata przez konsumpcjonizm i powierzchowność. ATD akcję dramatu przenosi do teatralnej garderoby, gdzie sześć aktorek – bohaterek (nie jedna) dyskutuje z młodym aktorem (może inspicjentem, może kelnerem?) o płodności, kobiecości, ekologii, wojnie, ale też sprawach błahych, trywialnych.
Trudno powiedzieć czy zwielokrotniona postać Starej Kobiety jest mądrym, archetypowym przewodnikiem, łączącym w sobie wiedzę natury z gorzką ironią, próbującą ocalić resztki sensu czy też zwykłą kobietą grymaszącą na brak czystości w restauracji. Tekst, mimo upływu lat, pozostaje zaskakująco aktualny, mówiąc o wyczerpaniu zasobów, zawirowaniach dziejowych, bezsensowności wojny i potrzebie powrotu do natury.
Świat w roku 2026 wciąż przypomina gigantyczne śmietnisko historii i kultury. Wypełniają go chaos, dystopia, zgiełk oraz tragikomiczne paradoksy życia codziennego. Dlatego spektakl prowokuje do rozmaitych odczytań, wielości interpretacji, nic nie jest w nim jednoznaczne. Świat przedstawiony można potraktować jako wytwór udręczonej, chorej psychiki bohaterki. Można też w nim dostrzec swoisty bilans upadku kultury.
występują: Małgorzata Grudzień, Maria Łojek, Katarzyna Kłosowicz, Ewa Krukowska, Elżbieta Pikus, Anna Płecha, Maria Trzeciak, Lila Wojciak, Katarzyna Wołoszyn, Leszek Baran, Kamil Kawiński, Stanisław Tunia